Translator GOOGLE    angielski  niemiecki  rosyjski   litewski   czeski   słowacki  
Rozmiar: 6614 bajtów
 GOŁĘBIE RASOWE - PORTAL  HODOWCÓW  i  MIŁOŚNIKÓW   GOŁĘBI Forum Foto - album Fotogiełda @ e-mail
Rozmiar: 719 bajtów  AKTUALNOŚCI


Rozmiar: 719 bajtów  OZHDI Bielsko - Biała
       Komunikaty
       Zarząd
       Galeria
       Historia
       Wydarzenia










Okręgowy Związek Hodowców Drobnego Inwentarza
Sekcja Gołębi Rasowych i Drobiu Ozdobnego
w Bielsku - Białej

Historia


Sekcja Gołębi Rasowych i Drobiu Ozdobnego oddział nr 48


Sekcja Gołębi Rasowych i Drobiu Ozdobnego przy Okręgowym Związku Hodowców Drobnego Inwentarza powstała w 1983 roku. Początkowo zrzeszała piętnastu członków, obecnie około pięćdziesięciu. Kolejno prezesami byli: St. Orawiec (?), L. Mrzygłód (?), a od 1994 roku jest St. Ciecierski. Sekcja wraz z sekcją królików posiada na terenie Bielska-Białej zaplecze techniczno-magazynowe, gdzie przechowywane są klatki wystawowe i inne akcesoria, organizowane okresowo giełdy, spotkania. Od samego początku Związek organizował wystawy, które przyczyniły się do popularyzacji hodowli gołębi rasowych i drobiu. Obecnie na naszych lokalnych wystawach można zobaczyć około pięćset gołębi w ponad pięćdziesięciu rasach. Bielscy hodowcy wystawiają także swoje gołębie na wystawach w innych regionach Polski (Kraków, Poznań, Grudziądz, Gdańsk, Katowice, Rzeszów, Suwałki, Wrocław, Knurów, Toszek) i nie rzadko ich pupile zdobywają na nich tytuły championa. Do aktywnych wystawców należą: St. Ciecierski, St. Orawiec (?), B. Kuryła, K. Majer, R. Turała, T. Gil, A. Liwczak, A. Krzempek i inni. Hodowcy z Bielska i okolic mogą się poszczycić gołębiami należącymi do po-nad sześćdziesięciu ras. Najczęściej hodowane są różnego rodzaju garłacze (górno-śląski, hanacki, vorburski, siodłaty, angielski i inne), "lotne", jak zakonniczki niemieckie, barwnogłówki królewieckie, zamojskie, białogłówki gumbińskie, krymki polskie, wywrotki wschodniopruskie, sroczki polskie, koroniarze sercate, rostowskie jednokolorowe, sroki łowickie i inne. Z zamiłowaniem hodowane są także gołębie należące do grupy "uformowane", jak wystawowy niemiecki, tar-czowy śląski, ryś polski i hiszpan, oraz bagdety i brodawczaki (indian, dragon, polski listonosz, karier, brodawczak polski). Na wystawach zainteresowaniem cie-szą się hodowane tu perukarze, pawiki, loczki i mewki. Z grupy gołębi struktural-nych zaczęto hodować kapucyny staroholenderskie. Coraz częściej do gołębników hodowców sekcji nr 48 trafiają także gołębie barwne: szpaki, gile, jaskółki turyń-skie, czajki turyńskie, białogony turyńskie, tarczowe południowo niemieckie oraz frankońskie, skowronki norymberskie, lazurki, murzyny południowoniemieckie oraz łyski południowoniemieckie. W niektórych gołębnikach ucho cieszy głos turkotów arabskich oraz altenburskich. Imponująca jest kolekcja kur miniaturowych - sebrytki A. Krzempka oraz mi-niaturowe kochiny M. Uglorza. Hodowane są także liczne odmiany bażantów i kaczek, a także ptaki egzotyczne.

Z kart historii hodowli gołębi na Śląsku Cieszyńskim

Śląsk Cieszyński jest najwyżej położoną częścią Śląska Górnego. Obejmuje częściowo Beskidy, jak też i ziemię leżącą u stóp gór, z których wypływa królowa polskich rzek, Wisła. Śląsk Cieszyński, dawne Księstwo Cieszyńskie od Księstwa Oświęcimskiego oddzielała rzeka Biała, od Słowacji góry Beskidu Śląskiego, od Moraw rzeka Ostrawica, od ziemi Pszczyńsko-Rybnickiej brak zaś jakiejkolwiek granicy naturalnej. Środkiem Śląska Cieszyńskiego przepływa Olza. Dzieli ona Śląsk Cieszyński na dwie części. Na niej obecnie znajduje się granica pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Czeską. Ziemia Cieszyńska była zamieszkała od dawna. Rozsiane są na niej liczne stare grodziska, jak np.: w Szumbarku, Rudzicy, Międzyświeciu, Starym Bielsku. Badania archeologiczne na terenie Ziemi Cieszyńskiej wykazały istnienie tu licznych osad w okresie rzymskim i wczesnego średniowiecza. Śląsk Cieszyński leży na szlaku z południa na północ Europy przez Bramę Morawską i nieopodal historycznego szlaku handlowego z Zachodu przez Opole, Racibórz, Oświęcim, Kraków aż na Wschód, do Kijowa,. Nie jest więc wykluczone, że tędy bardzo wcześnie kupcy przewozili gołębie ze Wschodu na Zachód oraz z Południa na Północ. Raczej zaś pewne jest, że przez Bramę Morawską, a więc przez Śląsk Cieszyński do Małopolski przewiezione zostały gołębie, które stały się protoplastami polskiego listonosza, rysia i białki. Chociaż na Śląsku Cieszyńskim w czasach zaboru austriackiego powstawało wiele związków i stowarzyszeń, mających na celu krzewienie wiedzy, to jednak nie powstał tu w tych czasach żadem związek zrzeszający hodowców gołębi, chociaż pod wieloma strzechami chłopskimi hodowano rysie i różnego rodzaju garłacze. Chociaż 1. wojna światowa poczyniła wielkie straty, w tym także w stanie stad gołębi, to jednak wielu hodowcom udało się zachować dobry materiał hodowlany, szczególnie Antoniemu Morcinkowi (jun.) w swoim stadzie rysi. Kiedy w 1921 roku z Krakowa do Goleszowa przeniósł się emerytowany kapitan lotnictwa Tadeusz Wierzejski, nad Goleszowem zaczęło krążyć stado siwków polskich i krakusów. Polskie siwki hodował również w tych czasach sędzia dr Jan Piotrowski, zamieszkały w Skoczowie. Morcinek, Wierzejski i Piotrowski postanowili powołać do życia związek, w którym mogli by się znaleźć hodowcy gołębi zarówno pocztowych, jak i rasowych. Związek taki powstał w marcu 1923 roku pod nazwą: Towarzystwo Hodowców Gołębi Pocztowych i Rasowych w Cieszynie. Towarzystwo już 15 kwietnia tego samego roku zorganizowało wystawę, która cieszyła się dużym uznaniem. Podobne Towarzystwo powstało w Bielsku 11 lutego 1928 roku. W związku tym szczególnie aktywni byli: Tadeusz Wierzejski i Marian Witkowski. Pierwsza wystawa odbyła się 23 – 26 lutego 1929 roku w sali Strzelnicy miejskiej (obecnie Dom Muzyki przy ulicy Słowackiego). Na terenie Śląska Cieszyńskiego, w okolicach Bielska i Cieszyna, gołębie hodowali nie tylko rolnicy, robotnicy, ale także właściciele bielskich fabryk, nauczyciele i lekarze. Pogłowie gołębi stawało się coraz lepsze. Sprowadzano dobry materiał hodowlany zarówno z Małopolski, jak i z terenu Niemiec. Po 2. wojnie światowej można więc było spotkać jeszcze dobrej klasy szpaki, murzyny południowoniemieckie, mewki staroniemieckie i inne.

golebie ozdobne,  gołębie rasowe,  gołębnik,  hodowcy gołębi         *** 1999 - 2013 Jerzy Bogacz ***        Portal opracowano przy współprcy z Maciejem Kolińskim