GIANT HOMER

Pochodzenie:

Wyhodowany w pierwszej połowie XX wieku w Stanach Zjednoczonych, z ras Carneau, Mondain, gołębi pocztowych i prawdopodobnie gołębi z grupy mewek.

Wrażenie ogólne:

Gołąb mocny, zwarty krótką figurą, poziomą postawą ciała, uderzająco szeroką piersią zwężającą się klinowato w kierunku ogona. Waga około 850 – 900 g.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:	Gładka, silna, szeroka. Od czubka dzioba przechodząca w łukowatej linii w kark, najwyższy punkt leży nad okiem. Szerokie czoło jest w formie klina, zwężając się w kierunku końcówki dzioba.
Oczy:	Błyszczące, czerwone do pomarańczowych. Jaśniejsze u brązowo umaszczonych, ciemne u białych.
Brew:	Wąska, gładka. W zależności od koloru upierzenia – jasna do ciemnej.
Dziób:	Średniej długości i silny ( obie połowy równie silne), przedłużenie linii szpary dziobowej przebiega przez oko. Kolor w zależności od koloru upierzenia – jasny do czarnego. Woskówka nosowa gładka, w kształcie litery V, dobrze upudrowana, „mostek” na woskówce dozwolony.
Szyja:	Średniej długości, silna, szeroko osadzona w ramionach, zwężająca się w kierunku głowy, gardło dobrze wycięte.
Pierś:	Bardzo szeroka, głęboka.
Plecy:	W ramionach szerokie, zwężające się klinowo w kierunku ogona.
Skrzydła:	Szerokie, dobrze okrywające plecy, nie mogą się krzyżować końcami lotek.
Ogon:	Bardzo wąski, krótki, noszony poziomo.
Nogi:	Zaledwie średniej długości, szeroko rozstawione, silne, nieopierzone. Kolor pazurków odpowiada kolorowi dzioba.
Upierzenie:	Przylegające, sprężyste, szerokie, krótkie.

Rodzaje kolorów:

Biały, czarny, kawowy, brązowy, czerwony, żółty, dominujący czerwony, dominujący żółty, niebieski z czarnymi pasami, andaluz, indygo z pasami, niebiesko-, brązowo-, czerwono- i żółtopłowe. Kawowy, indygo, niebieski, niebiesko-płowy, czerwono-płowy, brązowo-płowy, czerwono-płowy - wszystkie w grochy. Mozaikowe (szymle)- niebieskie, niebiesko-płowe, czerwono-płowe, i żółto-płowe.

Kolor i rysunek:

Wszystkie barwy czyste, a u jednobarwnych równomierne. Andaluzy mają głowę i szyję koloru czarno-niebieskiego, a upierzenie piersi, brzucha i ogona nieco jaśniejsze, ciemnoniebieską tarczę skrzydła – możliwie z czarnym obramowaniem. Bardzo niewielkie ślady „ rdzy” są dozwolone.

Koloru indygo mają niebieską barwę podstawową, płowy pas na ogonie i płowe lotki, czarne pasy na skrzydłach i czarne grochy z czerwonawym lub brązowawym nalotem.

Wszystkie pasy przebiegać muszą bez przerw i oddzielnie. Grochowe muszą mieć wyraźne ( kontrastowe) grochy tworzącym wyraźny rysunek na skrzydłach. Mozaikowe ( szymle) mają równomierną mieszankę barwy podstawowej z bielą.

Duże błędy:

Długi, wąski, mały lub zbyt ordynarny korpus; płaska, równa pierś; pochyła postawa; zbyt wysokie, wąsko rozstawione lub zbyt głęboko osadzone nogi; zbyt płytkie lub wysadzone zaokrąglenie czubka głowy; wąskie i nie w formie klina czoło; za jasny kolor oka; gruba brew; cienki dziób; ordynarna woskówka; źle wycięte podgardle; opierzone skoki lub palce; luźne upierzenie; niewłaściwa barwa i rysunek.

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie – budowa i postawa ciała – figura – głowa – dziób – oczy – kolor i rysunek.

Grupa I Uformowane

Obrączka numer 10

Wydanie 2001