HISZPAN

Pochodzenie: Pochodzi z Turyngii, głównie z terenu między Elsterą a Soławą. Wyhodowany z bagdet norymberskich, gołębi polnych, tureckich i gołębi pocztowych.

Nazwa niemiecka: Spaniertauben.

Wrażenie ogólne: Silny, elegancki, średnio wysoki, z podłużną głową, o prawie poziomej postawie. Uwagę zwracają oczy otoczone szeroką brwią.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:	Gładka, pociągła, z profilu głowa i dziób tworzą nieprzerwaną, łagodnie łukowatą linię. Tył głowy dobrze zaokrąglony.
Oczy:	Pomarańczowe, u białych i siodłatych ciemne.
Brwi:	Szerokie, o delikatnej strukturze i żywej czerwieni.
Dziób:	Długi, jasny, mocny u nasady, lekko zakrzywiony, górna i dolna część dzioba dobrze przylegająca do siebie. U gołębi o ciemnym upierzeniu dopuszczalna jest ciemniejsza plamka na końcu dzioba. Woskówki dobrze przylegające, w kształcie serca, rozdzielone, u starych gołębi lekko nabrzmiałe.
Szyja:	Średniej długości, pełna, wychodząc z korpusu równomiernie zwęża się ku górze. Podgardle dobrze wykrojone i zaokrąglone.
Pierś:	Lekko uniesiona, dość szeroka.
Plecy:	Szerokie w ramionach, lekko opadające.
Skrzydła:	Przylegające, dobrze przykrywające plecy, nie sięgają końca ogona.
Ogon:	Wąski, noszony poziomo.
Nogi:	Średniej długości, mocne i dość szeroko rozstawione, nieopierzone. Palce dobrze (szeroko) rozstawione.
Upierzenie:	Mocno przylegające.

Rodzaje kolorów:

Jednokolorowe: białe, czarne, niebieskie z czarnymi pasami, czerwone, żółte.

Z różą na skrzydle: czerwone, żółte.

Białotarczowe: czarne, czerwone, żółte.

Mazery: czarne, czerwone, żółte.

Białopasiaste: czarne, czarne z białym półksiężycem, niebieskie, czerwone, żółte.

Siodłate (gąski): czarne, niebieskie, czerwone, żółte.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory czyste i intensywne; czarny, czerwony i żółty błyszczący; niebieski ciemny (smokyfaktor) z ciemnymi pasami, niestykającymi się i biegnącymi przez całe skrzydła.

Gołębie z różą na skrzydle są jednokolorowe, z wyjątkiem niewielkiej ilości białych piór przy przegubie skrzydła (dopuszcza się trochę białych piór na plecach).

Białotarczowe mają białe tarcze na skrzydłach, możliwie dużo białych lotek drugiego rzędu. Pozostałe zaś upierzenie jest kolorowe (dopuszcza się trochę białych piór na plecach).

Mazery mają głowę i szyję kolorową. Upierzenie korpusu, włącznie z pokrywą na ogonie i z klinem, jak i skrzydła plamiste (maser). Lotki i sterówki oblamowane.

Białopasiaste mają białe, niestykające się i biegnące przez całe skrzydła pasy; ogon lustrzany i oblamowane lotki.

Siodłate mają białą głowę, przednią część szyi w formie śliniaka, sięgające wysokości ramion, lotki, brzuch i klin. Kolorowy jest tył szyi, pierś, ramiona i plecy (serce), ogon i pokrycie ogona i klin. Dopuszcza się białe pióra w klinie.

Duże błędy:

Słaba budowa, zbyt prosta, za głęboka lub wysoka postawa; wgłębienie między czołem a dziobem oraz dziobem a policzkami, płaska głowa, kant z tyłu głowy, za długa i cienka szyja, guz bagdetowy; blada brew; matowa dolna część dzioba (z wyjątkiem niebieskich), luźne upierzenie, nieczyste kolory, ubogi rysunek.

Uwagi do oceny:

Ogólny wygląd – budowa korpusu i jego układ – głowa – oczy i brew – postawa – szyja – kolor i rysunek.

Grupa I Uformowane

Obrączka numer 9

Wydanie 2007