LAHORE

Pochodzenie:

Od bardzo dawnego czasu hodowany w okręgu Lahore w północno-zachodnich Indiach (obecnie Pakistan). Do Europy sprowadzony w 1880 roku.

Wrażenie ogólne:

Duży, mocny, nie za długi gołąb, przy spokojnej postawie stale utrzymuje korpus poziomo. Posiada charakterystyczny rysunek.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:	Duża, szeroka, wierzchołek głowy lekko spłaszczony, jednak bez „płyty”, czoło możliwie stromo wysklepione.
Oczy:	Duże, ciemne.
Brew:	Wąska, czerwona.
Dziób:	Średnio długi, mocny, koloru cielistego, nieco ciemne zabarwienie przy woskówce nie jest brane pod uwagę, szczególnie przy młodych gołębiach.
Szyja:	Średnio długa, mocna, lekko odchylona.
Pierś:	Szeroka, okrągła i pełna. Im mocniej rozwinięta, tym lepsza.
Plecy:	Szerokie, lekko opadające.
Skrzydła:	Możliwie szerokie, zamknięte, noszone na ogonie.
Ogon:	Średnio długi, o szerokich sterówkach, dobrze zamknięty, b. lekko opadający, w jednej linii z plecami.
Nogi:	Średnio wysokie, łapcie średnio długie, gęste i możliwie zamknięte, sępie pióra dobrze uwidocznione.
Upierzenie:	Długie, troszkę luźne.

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, srebrny, niebieski z czarnymi pasami albo bez pasów, niebiesko-płowy z ciemnymi pasami, niebieski-groch, niebiesko – płowy - groch.

Kolor i rysunek:

Czarny, czerwony, żółty - soczysty, srebrny i niebieski - czysty. Gardło, z przodu

szyja, pierś, brzuch, dolna część grzbietu i ogon muszą być białe, pomiędzy barwą głowy, rysunkiem szyi i oczu musi przebiegać biały pas, w taki sposób, że oko znajduje się w białym polu. Czoło, góra i tył głowy, tył szyi, górna część pleców oraz skrzydła i lotki muszą być kolorowe. U samic w kolorze niebieskim i srebrnym trochę ciemniejszy odcień na tarczach skrzydeł, jest dozwolony.

Duże błędy:

Słaby i długi korpus, wąska figura, za wysoko lub za głęboko ustawiony, mocno opadająca postawa, płaskie czoło, mocno otwarte plecy, opuszczone skrzydła, cała górna część dzioba ciemna, za blada brew (przy niebieskich jeszcze jest tolerowana), nierówny rysunek na głowie, białe pióra nad woskówką, białe lotki, całe białe lub do przykrycia ogona kolorowe plecy, kolorowe upierzenie na piersiach, brzuchu i ogonie, bardzo słabe upierzenie nóg, za słabo pigmentowe ubarwienie lotek przy czerwonych i żółtych.

Uwagi do oceny:

Wielkość figury – postawa - rysunek – kolor - opierzenie nóg - ogólny wygląd.

Grupa I Uformowane

Obrączka numer 11

Wydanie 2001.