OLBRZYM
WĘGIERSKI
Pochodzenie:
Południowe Węgry. Hodowany od 1900 r. ze względu na wielkość, od 1935 r. występuje już jako gołąb rasowy, w Niemczech dopiero uznany i opisany w 1974 r.
Wrażenie ogólne:
Bardzo duży, mocny, bogato upierzony gołąb, postawa
prawie pozioma, z dużą muszlową koroną, duże łapcie, waga ok. 1000 g.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Mocna, szeroka, nieco podłużna, czoło wysokie.
Korona półkoliście pokrywa tył głowy, stojąca, obfita w pióra, gęsta,
zakończona z boku rozetami, wyraźnie rozgraniczona od luźnego upierzenia z
tyłu szyi. |
|
Oczy: |
Ciemne u białych i białogłowych, u pozostałych
pomarańczowe. |
|
Brew: |
Wąska, u białych i białogłowych
pomarańczowo-czerwona, u pozostałych w zależności od ubarwienia, cielista do
ciemnej. |
|
Dziób: |
Mocny w zależności od koloru gołębia, koloru
cielistego do czarnego, nosówki normalne. |
|
Szyja: |
Krępa, mocna, w tylnej części luźno opierzona. |
|
Pierś: |
Szeroka, wysklepiona, lekko uniesiona. |
|
Plecy: |
Szerokie w ramionach, długie, lekko opadające. |
|
Skrzydła: |
Mocne, szerokie, długie, zamknięte, spoczywające
na ogonie, nie krzyżują się. |
|
Ogon: |
Długi, szerokopióry, ale zamknięty, lekko
opadający w jednej linii z plecami, lecz nie dotyka ziemi. |
|
Nogi: |
Krótkie, mocne, z długimi, gęstymi łapciami i
mocno opierzonymi udami. |
|
Upierzenie: |
Szerokie pióra, miękkie, nieco luźne. |
Rodzaje kolorów:
Biały,
czarny, czerwony, żółty, niebieski z czarnymi pasami, niebiesko-płowy z
ciemnymi pasami, niebieski groch; siwy, tygrysowaty i pstry we wszystkich
kolorach.
Kolor i rysunek: