SWIFT
EGIPSKI
Pochodzenie:
Południowy Egipt. Po raz pierwszy sprowadzona do Europy w XIX. Obecnie szeroko znana w Afryce, Europie i Ameryce.
Wrażenie ogólne:
Gołąb więcej niż średniej wielkości, niski na
nogach, postawa wyprostowana, tułów długi, ogon i skrzydła noszone nisko w
poziomie, o ciekawym kolorze ubarwienia.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Raczej mała, bez wklęśnięć za woskówką,
zaokrąglona, z najwyższym punktem nad oczami. |
|
Oczy: |
Duże, szerokie, błyszczące, proporcjonalne do
wielkości głowy, pomarańczowe. |
|
Brew: |
Dość szeroka, cielista do czerwonej. |
|
Dziób: |
Stosunkowo krótki, szeroko osadzony, gruby, barwy
rogowej. Woskówki dość szerokie, delikatne, biało przypudrowane. |
|
Szyja: |
Średniej długości, mocna, dobrze rozwinięta,
podgardle powinno być dobrze widoczne. |
|
Pierś: |
Szeroka, dobrze wysklepiona, zaokrąglona, lekko
uniesiona. |
|
Plecy: |
Długie, w ramionach nie za szerokie, lekko
opadające, zwężające się w kierunku ogona. |
|
Skrzydła: |
Mocno wydłużone, szerokie przy piersi, dobrze
przylegające, lotki zwarte i spoczywające na ogonie, rozpiętość skrzydeł
około 0,85 m. |
|
Ogon: |
Raczej wąski, zwarty, prosty, dłuższy od lotek,
noszony nisko i równolegle do podłoża. |
|
Nogi: |
Krótkie, skoki i palce nieopierzone, pazurki w
kolorze dzioba. |
|
Upierzenie: |
Obfite, długie. |
Kolor i rysunek:
Najbardziej znane
odmiany kolorystyczne tej rasy gołębi to „gazaganti”, „ryani” i „otati”.
Gazaganti to barwa niebieska z lekkim brązem na podstawowym
upierzeniu całego gołębia z wyjątkiem rysunku na szyi, który jest w barwy żółto
– brązowej ( spiżowej ). Ryani występują w barwie miedzianej z rysunkiem
na szyi w kolorze złocistym.