TEXANER
Pochodzenie:
Wyhodowany z francuskiego Mondain i kolorowego Kinga w stanie Texas (USA), gdzie jako rasa został uznany w 1961r.
Wrażenie ogólne:
Mocny, zwarty, lecz o delikatnych kościach , tułów
noszony poziomo, waga 800 – 950g ; o odmiennym kolorze upierzenia u obu płci.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Względnie mała, zaokrąglona, gładka, czoło
zaokrąglone. |
|
Oczy: |
Pomarańczowe, u samców jaśniejsze. |
|
Brew: |
Delikatnie ziarnista, w kolorze pasująca do
upierzenia. |
|
Dziób: |
Normalnej długości, smukły, u samców koloru
cielistego, a u samic rogowego do czarnego, woskówki słabo rozwinięte. |
|
Szyja: |
Średniej długości, mocno wychodząca z tułowia;
smukła ku górze. |
|
Pierś: |
Bardzo szeroka, szersza aniżeli głębokość tułowia,
zaokrąglona, uniesiona, wysunięta do przodu. |
|
Plecy: |
Lekko opadające, szerokie w barkach, zwężające się
mocno ku tyłowi. |
|
Skrzydła: |
Mocne, leżące ściśle na tułowiu i ogonie, nie
krzyżujące się. |
|
Ogon: |
Dobrze zamknięty, niezbyt długi, noszony poziomo. |
|
Nogi: |
Delikatne kości, średnio długie, szeroko
rozstawione, nieopierzone. |
|
Upierzenie: |
Dobrze przylegające, pióra szerokie i krótkie. |
Kolor i rysunek:
Samce: Przeważnie białe, na szyi plamki w jakimkolwiek
kolorze, pojedynczo występują również na piersi i na pozostałych częściach
tułowia, bez pasów; jedynie przy błękitnym pigmencie dozwolone są matowe pasy i
szare plamki na lotkach. Kolor nasila się wraz z wiekiem ptaka.
Samiczki: Płowo-czerwony, dominująco czerwony, płowo-brązowy
lub niebieski, niebieskie grochy, czerwono – płowe grochy. Płowe i niebieskie
mają rozwodnione pasy.
Duże błędy:
Gruba lub kanciasta głowa, gruba górna część szyi,
zbyt wąski albo zbyt długi i lekki tułów, pozycja ogona mocno odbiegająca od
poziomej, obwisłe skrzydła, zbyt wysoka