GARŁACZ

GÓRNOŚLĄSKI

BIAŁOGŁOWY

Pochodzenie:

Wyhodowany przez hodowców Górnego i Dolnego Śląska, a także Śląska Cieszyńskiego i w południowo-zachodnich okolicach woj. krakowskiego, już w pierwszej połowie XIX wieku. Obecnie hodowany przez hodowców na terenie wzdłuż granicy polsko-czeskiej, od Cieszyna i Oświęcimia poprzez Pszczynę i Racibórz na czeskiej Opawie skończywszy.

Wrażenie ogólne:

Zgrabny, smukły, dość mocnej budowy, białogłowy, wydłużona sylwetka 38 - 42 cm, utrzymana skośnie pod kątem 45 stopni, talia wyraźnie zaznaczona, gardło gruszkowato rozdmuchane, postawa umiarkowanie wysoka i wyprostowana, tylna partia tułowia jest krótsza od przedniej, wszystkie części ciała jednak harmonijnie ze sobą połączone, barwa intensywna, o żywym temperamencie.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:	O wydłużonym zaokrągleniu, czoło uwypuklone i lekko zaokrąglone, zawsze gładka.
Oczy:	Tęczówka ciemnobrązowa.
Brew:	Wąska, barwy cielistej.
Dziób:	Średnio długi, nie za mocny, barwy cielistej, u odmian ciemnych dolna szczęka jest ciemna, u pozostałych jasno lub ciemno rogowa, woskówki słabo rozwinięte, gładkie, dobrze przylegające.
Szyja:	Możliwie długa, nieco do tyłu odchylona, gardło duże, silnie rozdmuchane, mocno w piersi osadzone, uformowane gruszkowato (w dolnej części walcowato, u góry najsilniej wydęte w zaokrąglonej formie, aby dziób do niego przylegał.
Pierś:	Nie za szeroka, dobrze umięśniona, mostek długi, lekko zaokrąglony. Przy połączeniu piersi z gardłem, talia lekko zaznaczona.
Plecy:	Długie, w barkach niezbyt szerokie, ukośnie ku ogonowi opadające.
Skrzydła:	Mocne, dobrze przylegające, ramiona zaokrąglone, nie odstające, lotki proste i zwarte, spoczywające na ogonie, nie krzyżujące się i nie noszone pod ogonem - obwisłe.
Ogon:	Długi, zwarty, tworzy wraz z grzbietem jedną linię, koniec ogona dotyka prawie ziemi.
Nogi:	Dość wysokie, proste, nie za szeroko rozstawione, nie za grube. Goleń

	dobrze widoczna, skoki i palce nieopierzone, barwy czerwonej, pazurki jasne, goleń obficie opierzona ale gładka.
Upierzenie:	Czarne, czerwone, żółte, płowe, niebieskie, srebrzyste i karpiate.

Kolor i rysunek:

Cechą wspólną w tej rasie jest gładka i biała głowa o ściśle określonym rysunku "łysina". Linia rozgraniczająca biały rysunek od barwnego tła, przebiega od kątów dzioba ku tyłowi głowy, przez środek oka. Po za tym całe upierzenie jest barwne. U odmiany czarnej, czerwonej, żółtej i niebieskiej mogą wystąpić dwa białe pasy na skrzydłach. Pasy powinny być wyraźne, równe, wąskie na całej szerokości pokrywy skrzydła. U odmiany niebieskiej mogą być pasy czarne, u płowych brązowe, u srebrzystych ciemne lub czarne. Karpiate mają jasny lub ciemny wzór cętkowanego rysunku na pokrywach skrzydeł, rysunek powinien być regularny i wyraźny na całych pokrywach skrzydeł. Wszystkie barwy powinny być jednolite, czyste, intensywne i błyszczące. U czarnych - metaliczno - szmaragdowo-zielony, czerwonych - kawowo -

czerwony, żółtych - złocisto-żółty, niebieskich - na szyi i piersi blask zielony, płowych - barwa upierzenia jest płowo-szaro-żółta, na szyi i piersi blask zielonkawy, u srebrzystych blask ma oliwkowozielony.

Duże błędy :

Krótka, niezgrabna budowa figury, wąska; mało wykształcone gardło, obwisłe, przekrzywione na bok. Czerwona albo perłowa barwa oka. Ciemna albo czarna, górna szczęka dzioba, niska postawa, opierzone skoki i palce. Obwisłe lub krzyżujące się skrzydła. Biały rysunek głowy zachodzący poniżej oka i dzioba tworząc biały podbródek. Barwne pióra na białym tle głowy. Duże braki - zniekształcone pasy na skrzydłach. Rdzawy nalot na pasach, zabielone lotki, trzeci pas na skrzydłach. Nieczyste kolory, u czarnych wmieszany odcień brązu, niebieskich u czerwonych i żółtych, zielonkawy u czerwonych, szary lub brązowy u niebieskich. Rdza na wolu u płowych. Barwa matowa bez połysku.

Wady dyskwalifikujące:

Głowa przyozdobiona koroną lub czubem, białe lotki, duże odstępstwa od typu i pokroju.

Uwagi do oceny:

Głowa – dziób, oko i ich kolor - budowa figury i ustawienie - kształt gardła – postawa – barwa – rysunek - ogólny wygląd.

Grupa IV Dęte

Obrączka numer 8

Wydanie 2001