GARŁACZ
Z NORWICH
Pochodzenie:
Najstarszy w Anglii garłacz, hodowany zwłaszcza w
hrabstwie Norfolk i jego stolicy Norwich
Wrażenie ogólne:
Elegancki, szczupły, bardzo starannie i wytrwale
dmuchający się garłacz, mający powyżej środka ciała duże, okrągłe, nadmuchane
gardło; o wyprostowanej postawie, tak, że oko leży prawie nad czubkiem
środkowego pazura, o wyraźnie żwawym i ufnym charakterze.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Gładka, stosunkowo mała, wysklepiona, czoło
umiarkowanie wysokie. |
|
Oczy: |
Pomarańczowe do żółtych, u brązowych i
płowo-brązowych jaśniejsze, u białych ciemne. |
|
Brew: |
Wąska, blada u jasnych, jasnoszara u ciemnych. |
|
Dziób: |
Średnio długi, średnio mocny, kolor dopasowany do
upierzenia, woskówki małe, gładkie. |
|
Szyja: |
Możliwie długa, gardło bardzo duże, możliwie jak
najbardziej w kształcie kuli, oparte na piersi, pokrywające przegub skrzydła,
dobrze zaznaczona karkowa część nadmuchanego gardła. Nadęte gardło musi być
noszone lekko i pod pełną kontrolą gołębia. |
|
Pierś: |
Stosunkowo szeroka, prosta i płaska. Mostek nie
może widocznie wystawać. |
|
Plecy: |
Szczupłe, średnio długie, stromo opadające,
płaskie, między ramionami najszersze, stające się równomiernie i
systematycznie coraz węższe w kierunku ogona. |
|
Skrzydła: |
Dobrze zamknięte, ciasno przylegające, pokrywające
grzbiet, dozwolone lekkie skrzyżowanie lotek. |
|
Ogon: |
Stosunkowo krótki, dobrze zamknięty, nie
dotykający podłoża. |
|
Nogi: |
Więcej niż średnio długie, nie za szeroko
rozstawione i osadzone możliwie jak najdalej z tyłu pod ciałem; uda dobrze
widoczne i wychodzące prosto z ciała, opierzenie przylegające; stopy
nieopierzone. |