GARŁACZ BAWARSKI
Pochodzenie: wyhodowano tą rasę w dolnej Bawarii (Niemcy) około
1960 roku, do utworzenia rasy posłużyły: garłacze pomorskie, garłacze
angielskie i czeskie.
Wrażenie ogólne: Postawny, średnio duży gołąb, jednak
elegancki o wysokiej postawie, średnio długich, nieco opierzonych nogach i
gardle w kształcie gruszki.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Gładka, owalnie wydłużona z zaokrąglonym czołem. |
|
Oczy: |
Pomarańczowe. |
|
Brwi: |
U gołębi o jasnym upierzeniu jasna, u ciemno
upierzonych – ciemna. |
|
Dziób: |
Silny, średniej długości. U czerwonych i żółtych –
jasny do jasnorogowego, u czarnych i niebieskich – ciemny, dla płowych
rogowy. |
|
Szyja: |
Długa, z dobrze rozwiniętym gardłem, górna część
gardła rozszerzona i rozdęta, całość tworzy kształt gruszki. |
|
Pierś: |
Średnio szeroka, słabo zaznaczona, przy połączeniu
z gardłem tworzy przewężoną linię. |
|
Plecy: |
Szerokość pleców, odpowiada szerokości piersi.
Plecy silnie opadające. |
|
Skrzydła: |
Silne, dobrze zwarte, na plecach dobrze
przylegające i niekrzyżujące się z sobą. |
|
Ogon: |
Nie za szeroki, wraz z plecami tworzy jedną silnie
opadającą linię. Nie sięga podłoża. |
|
Nogi: |
Proste, długie, nie za wąsko lub szeroko
rozstawione, proporcjonalne do całości gołębia, łapcie nie za gęste. |
|
Upierzenie: |
Dobrze rozwinięte, przylegające. |
Rodzaje kolorów:
Czarny,
czerwony, żółty, niebieski z czarnymi pasami, niebieski groch, jasnoniebieski z
białymi pasami, jasnoniebieski biało łuskowatny, niebieski bez pasów,
niebiesko-płowy z ciemnymi pasami, niebiesko-płowy groch, czerwono-płowy,
żółto-płowy.
Kolor i rysunek:
Kolor
o intensywnym nasyceniu występuje na głowie, śliniaku, górnej części gardła,
tarczach skrzydeł, ogonie z poduszką i klinem. Szyja, pierś, brzuch, plecy i
upierzenie nóg są białe. Skrzydła mają dobrze zaokrąglone tarcze i od 7-11
lotek białych.