GARŁACZ FRANCUSKI
Pochodzenie:
Północna Francja, w Niemczech znany od 1870 roku.
Wrażenie ogólne:
Gołąb o ustawionej pionowo eleganckiej figurze i
żwawym usposobieniu. Bardzo wysoko wzniesiona długa, wąska sylwetka z długą
szyją i kulą gardła składają się na całość eleganckiego dużego garłacza. Dwie
trzecie długości figury położone jest w partii przedniej. Widać wyraźną linię
składająca się z trzech łuków utworzonych przez kulę gardła, mostek i ramiona,
co jest charakterystyczną cechą.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Dobrze zaokrąglona, czoło nieco podniesione,
gładkie. |
|
Oczy: |
Pomarańczowe, u białych ciemne; obwódki oczu |
|
Brwi: |
Wąskie, u jasnych jasne, u ciemnych kolorów szare. |
|
Dziób: |
Średniej długości. U białych i żółtych jasny, u
czerwonych i niebieskopłowych koloru rogowego, u innych niebieskich ciemny, u
czarnych czarny. Woskówki białe, delikatne. |
|
Szyja: |
Długa. Gardło w kształcie kuli, wysoko noszone i
wydęte. Także tylna część szyi i z boku dobrze zaokrąglona. Na piersi silnie
odstające z wyrazistym ściągnięciem (odcięciem) i widoczną talią. |
|
Pierś: |
Bardzo długa, wąska, mostek długi, wystający do
przodu. |
|
Plecy: |
Długie, wąskie, pionowo opadające. |
|
Skrzydła: |
Wąskie, mocno zwarte, krzyżujące się, niedochodzące
całkiem do końca ogona. Przegub od tułowia trochę oddalony, lotki odstające. |
|
Ogon: |
Wąski, zwarty, tworzący z plecami prostą opadającą
linię. |
|
Nogi: |
Bardzo długie, z profilu ugięte w stawie piętowym,
wąsko rozstawione, patrząc z przodu równoległe. Podudzia łukowate, wystające
z tułowia, opierzone sprężystymi piórkami. Skoki i palce długie,
nieopierzone. Kolor pazurków bez znaczenia. |
|
Upierzenie: |
Ściśle przylegające, sprężyste. |
Rodzaje kolorów:
Jednobarwne białe, sercate czarne, niebieskie,
czerwone, żółte, niebieskie grochy, kawowe, niebieskopłowe, czerwonopłowe,
żółtopłowe.