
Pochodzenie: Rasa wyhodowana ponad 100 lat temu w mieście
Marchenero, w Andaluzji (Hiszpania). Pierwotnie hodowany do lotów, obecnie
występuje też jako gołąb wystawowy.
Wrażenie ogólne: średnio duży, jednak z wyglądu nieco ociężały.
Wypełniony tułów, pozioma postawa, średnio duże gardło, wysklepiony ogon, lekko
rozluźnione upierzenie. Prawidłowa ocena gołębia jest jedynie możliwa, gdy stoi
on na cokoliku i jest w akcji.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
Owalnie wydłużona, tylko czoło lekko odbiega od
owalu. Gładka. |
|
Oczy: |
Barwy czerwonej do pomarańczowej. Przy brązowej
barwie upierzenia jaśniejsze, przy białej ciemniejsze. |
|
Brwi: |
Delikatne, barwy zgodnej z barwą upierzenia – od
jasnej do ciemnej. |
|
Dziób: |
Średnio długi, barwy zgodnej z barwą upierzenia –
od jasnego do czarnego. |
|
Szyja: |
Krótka, gardło średniej wielkości, bez wcięcia w
dolnej części na styku z tułowiem i jest mało kuliste. |
|
Pierś: |
Szeroka, bardzo krótka. |
|
Plecy: |
Szerokie, od barków do ogona poziome. W akcji
upierzenie pleców i kupra unosi się charakterystycznie. |
|
Skrzydła: |
Szerokie, noszone pod ogonem. |
|
Ogon: |
Wysklepiony, pochylony do dołu. W akcji dociśnięty
pod siebie, szeroki. |
|
Nogi: |
Średniej długości, w luźnym upierzeniu brzucha
mało widoczne, nieopierzone skoki i palce. |
|
Upierzenie: |
Bardzo luźne, optycznie zwiększające figurę, – co
jest dopuszczalne. |
Rodzaje kolorów:
Jednobarwne – czarne, białe, brązowe, ciemne,
dominant czerwony, dominant żółty.
Z pasami – niebieskie, niebiesko-płowe,
brązowo-płowe, czerwono-płowe, żółto-płowe.
Grochowe – ciemne, niebieskie, niebiesko-płowe,
brązowo-płowe, czerwono-płowe, żółto-płowe.
Tygrysowate – czarne, brązowe.
Szeki – czarne, brązowe, niebieskie, dominant
czerwony, dominant żółty, wielokolorowe.
Kolor i rysunek:
Wszystkie kolory nienasycone (pastelowe), ale
czyste. Białe lub jaśniejsze plecy przy połączeniu z kuprem dla kolorów
grochowych są dopuszczalne.
Tygrysowate są z barwnymi skrzydłami i ogonem.
Szeki z możliwie równomiernie rozłożonym rysunkiem.
Duże błędy:
Mocno „przyduszona” postawa; gruszkowatego kształtu,
lub obwieszone wole; w akcji brak typowej formy pleców; płaski ogon; wysokie
unoszenie skrzydeł w akcji; wąski tułów; wadliwy kolor lub rysunek.
Uwagi do oceny:
Postawa w akcji wraz z ułożeniem pleców i ogona – kształt
gardła – ułożenie skrzydeł w akcji – barwa upierzenia – kolor oczu.
Grupa IV Dęte
Obrączka numer 8
Wydanie 2005