GARŁACZ   SIODŁATY   KORONIASTY  (SZALASTER)

Pochodzenie:

Hodowany na Śląsku w okresie przedwojennym, obecnie mało rozpowszechniony, spotykany na Śląsku Opolskim.

Wrażenie ogólne:

Garłacz o smukłej budowie, nieco mniejszy od garłacza śląskiego koroniastego. Postawa wyprostowana, ok.2/3 długości od nóg do przodu, 1/3 długości za nogami, o radosnym, żywym temperamencie.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:	Podłużnie zaokrąglona, czoło wysklepione i lekko zaokrąglone, tył głowy zaokrąglony barwną koroną.
Oczy:	Ciemne.
Brew:	Brew wąska, delikatna, blada.
Dziób:	Względnie długi, niezbyt mocny, jasny. Woskówki gładkie, słabo rozwinięte.
Szyja:	Możliwie długa, im dłuższa, tym lepsza, gardło średniej wielkości, dobrze osadzone w piersi, dobrze rozdęte w górę, dobrze zaokrąglone i sięgające tak wysoko, że opiera się na nim dziób.
Pierś:	Niezbyt szeroka, średnio umięśniona, mostek długi, lekko zaokrąglony.
Plecy:	Długie, w prostej linii opadające, barki wypełnione, ale niezbyt szerokie i nie wystające.
Skrzydła:	Mocne, przylegające, zwarte.
Ogon:	Nie za długi, niezbyt szeroki, tworzący z plecami jedną linię o tym samym kolorze co czółko, korona, szyja i plecy.
Nogi:	Nieopierzone, proste, swobodne, lekko rozstawione, uda dobrze widoczne – czerwone.
Upierzenie:	Przylegające, niezbyt obfite.

Rodzaje kolorów:

Czarny, czerwony, żółty, niespotykany niebieski.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory czyste, równomierne i nasycone.

Od dzioba aż do połowy głowy ciągnie się barwne czółko w kolorze czarnym, czerwonym lub żółtym, ale nie za długie, pomiędzy kolorowym czółkiem a szyją i z tyłu głowy winien przebiegać 5mm szerokości biały pasek upierzenia, za tym powinna znajdować się korona, szyjka, ramiona, serce, plecy, piersi i ogon, górne jak i dolne przykrycie ogona w kolorze. Kolor biały skrzydła (w części plecowej złożone tworzą barwny obraz z w kształcie serca), uda brzuch jest odcięty 1-2cm poniżej piersi w poprzek i kończy się na odbycie, ostrą linią od kolorowego ogona. Kolorowy rysunek serca musi być duży. Na dolnej części grzbietu powinno przebiegać tak, aby tarcza skrzydła graniczyła dosyć szeroko z lotkami.

Duże błędy:

Zbyt mała budowa figury, szeroka i ociężała figura, małe albo krzywe wole, szablowate lub opuszczone skrzydła, opierzone skoki i palce, gruba, czerwona brew, czarny dziób, nogi szeroko rozstawione lub iksowate, rysunek nieregularny i niekształtny, białe plecy, białe pióra w ogonie, kolorowe uda.

Uwagi do oceny:

Kształt figury, postawa, kształt nadmuchanego gardła, ustawienie figury, kolor, rysunek, brew, ogólny wygląd.

Grupa IV Dęte

Obrączka numer 8

Wydanie 2004