Pochodzenie:
Wszystkie Garłacze Śląskie wywodzą się ze Śląska i
hodowane były tam od najdawniejszych czasów. Najbardziej znanym i opisanym w
Polsce jest Garłacz Śląski-Białogłowy (w polskim wzorcu – Garłacz Górnośląski
Białogłowy). Poniższy wzorzec uwzględnia odmiany występujące w Polsce, nie jako
osobną rasę, lecz jako jedną grupę - Garłacz Śląski.
Wrażenie ogólne:
Zgrabny, smukły, dość mocnej budowy, wydłużona
sylwetka, utrzymana skośnie pod kątem 45 stopni, talia wyraźnie zaznaczona,
gardło gruszkowo rozdmuchane, postawa umiarkowanie wysoka i wyprostowana, tylna
partia tułowia jest krótsza od przedniej (około 3/5 przód 2/5 tył), wszystkie
części ciała harmonijnie zgrane ze sobą, barwa intensywna, o żywym
temperamencie.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa: |
O wydłużonym zaokrągleniu, czoło uwypuklone i
lekko zaokrąglone, we wszystkich odmianach gładka, bez korony. |
|
Oczy: |
Pomarańczowe lub żółte: ciemne u białych,
białogłowych i mnichów. |
|
Brwi: |
Delikatne, wąskiea, zależnie od barwy upierzenia jasne
lub ciemne. |
|
Dziób: |
Średnio długi, nie za mocny, spoczywa na
nadmuchanym gardle. Czarne, niebieskie, niebiesko-grochowe, w wymienionych
kolorach u białolotów, u niebieskich i czerwonych szymli, czerwonopłowych,
czerwonopłowych-grochowych. U białych z czerwonymi pasami – dziób jest czarny
lub bardzo ciemny. Niebieskopłowe, niebieskopłowo-grochowe, szroniste,
jarzębiate - dziób jest ciemnorogowy. Białe, czerwone, żółte, żółtopłowe,
żółtopłowe-grochowe, żółte szymle, masłowe, białe z żółtymi pasami, a także w
tych kolorach u białolotów - dziób jest jasny. U wszystkich mnichowatych i
białogłowych górna część dzioba jest jasna, a dolna dostosowana odpowiednio
do barwy upierzenia, mniej lub więcej ciemna. Woskówki są gładkie, słabo
rozwinięte. |
|
Szyja: |
Możliwie długa, odchylona nieco do tyłu. Gardło
duże, silnie rozdmuchane, mocno osadzone w piersi, uformowane gruszkowato – w
dolnej części walcowo, a w górnej największe zaokrąglone wydęcie, do którego
przylega dziób. |
|
Pierś: |
Nie za szeroka, dobrze umięśniona, mostek długi,
lekko zaokrąglony. Połączenie piersi
z gardłem lekko zaznaczone. |
|
Plecy: |
Długie, w barkach niezbyt szerokie, opadające
ukośnie ku ogonowi. |
|
Skrzydła: |
Mocne, dobrze przylegające, zwarte, nie odstające,
spoczywające na ogonie, nie krzyżujące się, ramiona zaokrąglone. |
|
Ogon: |
Wąski, zwarty, tworzy wraz z plecami jedną linię,
koniec ogona prawie dotyka ziemi. |
|
Nogi: |
Dość wysokie, proste, nie za szeroko rozstawione,
nie za grube. Podudzia dobrze widoczne, obficie opierzone, ale gładkie. Skoki
i palce nieopierzone, barwy czerwonej. Pazurki ubarwione odpowiednio do
odmiany rasowej ptaka. |
|
Upierzenie: |
Dobrze rozwinięte, gładkie, przylegające. |
Rodzaje kolorów:
Szymle: czerwony, żółty, niebieski.
Jednobarwne: biały, czarny, czerwony, żółty,
niebieski z czarnymi pasami lub bez, niebieskopłowy z ciemnymi pasami lub bez,
czerwonopłowy, żółtopłowy, masłowy z pasami lub bez, jarzębiaty,
niebiesko-grochowy, niebieskopłowy-grochowy, czerwonopłowy-grochowy,
żółtopłowy-grochowy, białymi z czerwonymi lub żółtymi pasami.
Białoskrzydłe: czarne, czerwone, żółte, niebieskie.
Białogłowe: czarne, czerwone, żółte i niebieskie z
białymi pasami; niebieskie z czarnymi lub białymi pasami albo bez nich,
niebiesko-grochowe, niebieskopłowy z ciemnymi pasami lub bez, czerwonopłowy,
żółtopłowy, niebieskopłowy-grochowy, czerwonopłowy-grochowy,
żółtopłowy-grochowy.
Z białymi pasami: czarne, czerwone, żółte,
niebieskie.
Mnichowate i białolote: czarne, czerwone, żółte,
niebieskie z pasami lub bez, niebieskopłowy z ciemnymi pasami lub bez,
żółtopłowy, czerwonopłowy, niebiesko-grochowy, niebieskopłowy-grochowy,
czerwonopłowy-grochowy, żółtopłowy-grochowy.
Kolor i rysunek:
Szymel Niebieski
Na całym ciele pokryty piórami z delikatnym kolorem
szaroniebieskim i srebrzystym (nie ma białych piór na brzuchu i na podudziach).
Puch ciemniejszy do szaro-ciemnego. Na skrzydłach i ogonie czarne pasy, lotki
bardzo ciemne. W upierzeniu szyi podstawą są ostre końcówki piór jasne, a
środek ciemny. Tam w przedniej części piór znajduje się zielono-siwe zabarwienie.
Pióra różnią się siwymi jasnymi końcówkami. U gołębia można zaobserwować na
nadmuchanym wolu ciemne plamy przeplatane z jaśniejszymi plamkami (przeploty).
Kolor głowy taki sam jak upierzenie tułowia.
Szymel czerwony i żółty
Kremowy kolor głowy oraz tułowia, białe tarcze
skrzydeł. Paski na skrzydłach są intensywnie czerwone lub żółte, dobrze
zarysowane, skrzydła na zewnątrz białe, od wewnątrz żółty lub czerwony barwnik,
jasny ogon bez pasów. W upierzeniu szyi znajduje się około 3/5 piór białych. Z
przodu znajduje się czerwona lub żółta jasna plama, która otacza pierścień z
białą krawędzią, obwódka mieni się wieloma barwami. Ta kolorowa plama powinna być
rzadko rozmieszczona, a u gołębi z napompowanym wolem bardziej widoczna i
dobrze oddzielona.
Jednobarwny
Jednostajne ubarwienie na całym gołębiu, u
niebieskich są różne tonacje barwy od ciemnoniebieskiej do bardzo
jasnoniebieskiej. Pióra powinny być w czystej barwie, bez zaciemnień na
tarczach skrzydeł, grochowe możliwie o ostrym i równomiernym rysunku groszków.
Mnichowate i jarzębiate - piersi w kolorze złotożółtym. Paski wyraziste, w
czystych kolorach, szerokie 6-7mm. Wszystkie płowe muszą mieć jednolity kolor
na tarczach skrzydeł.
Białoskrzydły
Skrzydła czysto białe, barwne serce na plecach (nie
za szerokie) i pozostałe upierzenie kolorowe. Mało białych piór koło podudzi
jest dopuszczalne.
Białogłowy
Biała część głowy tworzy linie prostą od kątów dzioba
poprzez środek oczu aż do końca tyłu głowy. Pozostałe upierzenie ma czyste
barwy. Pasy są symetryczne i wyraziste w czystych kolorach lub czysto białe.
Mnichowaty
Głowa biała, zabielenie przebiega kilka milimetrów
pod okiem, w równej linii do tyłu głowy, oraz 6-9 białych piór w lotkach
skrzydeł. Pozostałe upierzenie w czystych barwach, u niebieskich barwa
jednolicie niebieska bez zaciemnień i bez jaśniejszych plam. Część klina pod
ogonem nieco biała i lekko białe podudzia.
Białoloty
Jak Mnichowaty, lecz ma barwną głowę.
Duże błędy:
Gołąb zbyt mały, nieforemny, ociężały, długi. Postawa
pozioma lub za stroma. Gardło mało wykształcone lub za duże, a także obwisłe
lub przekrzywione na bok. Czerwona brew. Nogi za nisko osadzone i iksowate.
Wszystkie kolory, matowe, nieczyste, białe plecy, krótkie, nierównomierne i
nieczyste pasy lub trzeci pas, nierównomierny rysunek u grochowych. U szymli
siwizna zbyt mocna, zbyt słaba lub nierównomierna na szyi, u niebieskich-szymli
biały brzuch i uda lub plecy, u czerwonych-szymli niebieski brzuch. U
białoskrzydłych odchylenie od wymaganego koloru dzioba, białe upierzenie głowy,
białe plecy, brzuch lub klin pod ogonem, mocno białe uda, serce zbyt szerokie,
kolorowe pióra w skrzydłach. Białogłowy, ciemna albo czarna górna część dzioba,
biały rysunek głowy zachodzący poniżej oka i dzioba tworząc biały podbródek,
barwne pióra na białej głowie, rdzawy nalot na pasach, szare lotki.
Mnichowate i białolote, w lotkach mniej niż 6 lotek
białych, biały brzuch i zbyt dużo bieli w klinie pod ogonem lub podudziach.
Uwagi do oceny:
Budowa figury – postawa figury – kształt gardła -
barwa i rysunek – kolor dzioba i oczu.
Grupa IV Dęte
Obrączka numer 8
Wydanie 2005