MEWKA POLSKA

Pochodzenie:

Rasa polska, wyhodowana w regionie południowo wschodnim, prawdopodobnie duży udział w tworzeniu rasy miały mewki anatolskie. Duży wkład w uszlachetnianie tej rasy wnieśli przed drugą wojną światową hodowcy z Lwowa. Obecnie hodowany na terenie całej Polski.

Wrażenie ogólne:

Gołąb mały o drobnej budowie, krótki, o zaokrąglonych kształtach, dumnej ale kokieteryjnej postawie. O małej oraz wyraźnie kostkowej głowie, szerokim i wysokim czole. usposobienie ma pogodne, cechuje go duża ruchliwość, żywy temperament, lecz jest łagodny i mało płochliwy.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:	Krótka, szeroka, słabo umięśniona. Czoło szerokie i wysokie, szerokość czoła równa nad woskówkami nosowymi i nad oczami. Z tyłu głowy czaszka nieco węższa. Góra głowy spłaszczona, tył i przód głowy jest na jednej wysokości. Czoło słabo wypełnione i bardzo stromo opadające. Czoło, linia górna i tyłu głowy oraz boczne krawędzie czaszki są lekko zaokrąglone, wskutek czego jest dobrze wyczuwalny kostkowy układ głowy. Korona obfita w pióra, równo i wysoko osadzona. Łączy się z piórami w tylnej partii szyi bez załamań i wyraźnego rozgraniczenia, po bokach zakończona rozetkami.
Oczy:	Duże, ciemnobrązowe, wysoko osadzone. Gałka oczna uwypuklona.
Brew:	Jasna, drobnoziarnista, dwurzędowa.
Dziób:	Krótki, szeroki u podstawy, gruby, tępo zakończony, barwy jasnej, skierowany stromo w dół tworzy jedną linię z czołem. Woskówki nosowe krótkie, szerokie i gładkie, biało przypudrowane.
Szyja:	Krótka, pełna, okrągła, przechylona ku tyłowi. Podgardle dobrze wykształcone. Żabot obfity w pióra i równo ukształtowany.
Pierś:	Szeroka, lekko uniesiona ku górze, zaokrąglona, wysunięta ku przodowi. Brzuch dobrze rozwinięty.
Plecy:	Krótkie, lekko opadające, zwężające się ku tyłowi.
Skrzydła:	Krótkie, zwarte, dobrze przylegające do tułowia, spoczywające na ogonie.

Ogon:	Krótki, mocno zwarty.
Nogi:	Krótkie, drobnej budowy, głęboko osadzone, nie opierzone.
Upierzenie:	Obfite, dobrze przylegające.

Rodzaje kolorów:

U dwukolorowych tarcze skrzydła są w kolorach: czerwonym, czarnym, niebieskim, kawowym, żółtym, płowym, grochowym.. Pozostałe upierzenie - białe. Jednokolorowe - jednolicie białe.

Kolor i rysunek:

Podstawowe umaszczenie to barwa biała, kolor występuje na tarczach skrzydeł: niebieski, czarny, kawowy, czerwony, żółty, kawowopłowy, czerwonopłowy, żółtopłowy, również grochowe we wszystkich kolorach, przy kolorze niebieskim i wszystkich barwach płowych występują dwa pasy na skrzydłach. Odmiana jednobarwna – biała ( szapotle) jest rzadko spotykana

Duże błędy:

Głowa wąska, wydłużona, pełna i zaokrąglona u góry; wąskie, zbyt niskie czoło, wypełnione piórami na okrągło; brak charakterystycznego kostkowego ukształtowania głowy. Nisko osadzona lub źle wykształcona korona. Mały żabot. Dziób długi, cienki, krzywy, osadzony w głowie pod kątem, wyraźnie źle domykające się szczęki. Czerwona brew. Gołąb duży, wydłużona i mało zwarta budowa, ociężały wygląd, napuszone pióra, brak kształtności w sylwetce. Obwisłe skrzydła. Nieregularny rysunek tarczy skrzydeł. „Zaciągi” barwnych plam zachodzące w sposób widoczny aż na nogi, plecy i brzuch.

Uwagi do oceny:

Głowa z koroną - wstawienie dzioba – oko, brew i ich kolor - budowa figury – żabot – kolor – rysunek - ogólny wygląd.

Grupa VIII Mewki

Obrączka numer 7

Wydanie 2001