BERLIŃSKI

KRÓTKODZIOBY

Rozmiar: 38980 bajtów

 

 

 

 

 

Pochodzenie

Rasa ta powstała ze skrzyżowania Altstammera z innymi rasami z Berlina i okolicy w połowie XIX wieku.

Wrażenie ogólne

Możliwie mały, krótki, krępy,  w afekcie dumna postawa, pełny temperamentu.

Wzorzec: cechy rasowości

Głowa:

Mała, okrągła, gładka, z szerokim, wypukłym czołem.

Oczy:

Szerokie, tęczówka jasnoperłowa, przy białych ciemna.

Brew:

Wąska, w kolorze dzioba.

Dziób:

W kącie rozwartym w stosunku do czoła, krótki, gruby, tępy, jasny przy kolorze izabelowym i żółtopasiastych oraz przy białolotach w tych kolorach, oraz przy białych. Koloru rogu przy wszystkich perłowych i sroczych, srebrnych. Możliwie ciemny w pozostałych kolorach.

Szyja:

Nie za krótka, wąska lecz w pełni osadzona, podgardle dobrze wykrojone. Jednobarwne, sowie i pasiaste powinny pulsować szyją, przy wszystkich pozostałych rodzajach kolorów dążą do pulsującej szyi.

Pierś:

Szeroka, wystająca do przodu, uniesiona.

Plecy:

Krótkie, w ramionach szerokie, kuper uwypuklony.

Skrzydła:

Krótkie, zamknięte, noszone pod ogonem, przy sroczych i miedzianych dążą do obwisłych skrzydeł.

Ogon:

W afekcie noszony poziomo.

Nogi:

Średnie, mocno opierzone, z sępimi piórami.

Upierzenie:

Krótkie, sprężyste, szerokie, gładko przylegające.

Rodzaje kolorów:

a)      Jednokolorowe : niebieskie, czarne, perłowe, izabelowy.

b)     Sowie : niebiesko-sowie, jasnoniebiesko - sowie (wcześniej srebrno - sowie), perłowo - sowie, izabelowo - sowie.

c)     Pasiaste : czerwone i żółte.

d)     Srokate : czarne, czerwone, żółte, ciemnoniebieskie, jasnoniebieskie, perłowe, izabelowo, srebrne, oraz białolote w tych kolorach i białe.

e)     miedziane.


Kolor i rysunek:

Czyste, intensywne lub delikatne kolory.

Niebieski: stalowoniebieski z żukowo - zielonym połyskiem i czarnymi pasami.

Perłowy  : jasnoperłowy z węglowymi pasami i pasem na ogonie.

Izabelowy: jasno-kremowy z lekko ciemniejszymi pasami i pasem na ogonie.

Sowi : kolor podstawowy z równomierną, większą lub mniejszą pieprzową domieszką z jaśniejszym lub ciemniejszym brzegiem piór (nie sprawiając wrażenia obrębionego czy oskrobanego z łuski).

Pasiasty:  śmietankowobiały z czerwonymi lub żółtymi pasami, rysunek na szyi zadry, ciernie) nie są wadą; skłonność do 3 pasów albo 3 pasy są pożądane.

Srokate :  bez lub z małym albo dużym rysunkiem serca naprzodzie szyi, plecy białe.

Białolote: białych jest 5 - 10 lotek w skrzydłach, opierzenie nóg dążeniem jest biały kuper, dopuszczalne jest białe opierzenie steku i niejednakowej liczbie białych lotek w skrzydle.

Miedziany: jednolity kolor miedzi, bez matowego odcienia, zewnętrzne pokrycie lotek opierzenie nóg i ogon są niebiesko - czarne, czarny jest pas na ogonie.

 

Duże błędy:

Duży, długa figura, spłaszczone ciemię, szpiczasty albo zbyt pełny dziób, czerwona brew, brak pulsowania szyi, noszenie na ogonie skrzydeł - przy jednokolorowych, sowich i pasiastych, nieopierzone palce. Przy srokatych znaczące błędy w rysunku, silnie lustrowany ogon, przeplatane lotki u białolotych.

 

Uwagi do oceny:

Budowa figury i postawa – głowa – dziób - kolor oczu - kolor upierzenia – rysunek - ogólny wygląd.

 

 

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 9

Wydanie 2001