KASSELSKI

Rozmiar: 23480 bajtów

 

 

 

 

 

 

Pochodzenie:

Znany i hodowany pod koniec XIX wieku w Kassel i okolicznych miejscowościach, po roku 1920 zaczęto krzyżować z długodziobymi lotnymi i francuskimi bagdetami,  na podstawie tych krzyżówek uzyskano jego obecny wygląd.

Wrażenie ogólne:

Elegancki, wysoko stojący, długi, długodzioby gołąb z poziomo noszonym korpusem.

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Długa, dobrze wypełniona, od dzioba przez czoło i wierzchołek głowy, delikatną łagodną linią łuku schodzi w tył głowy. Najwyższy punkt łuku znajduje się nad okiem, patrząc z góry, głowa pomiędzy oczyma a nosówką musi być zawsze pełna. Gładka albo z okrągłą koroną, troszkę wystającą ponad głowę z boku z rozetami.

Oczy:

Czyste perłowe z małą źrenicą.

Brew:

Wąska, o delikatnej tkance, ognisto czerwona.

Dziób:

Długi, szeroko osadzony, w jednej linii z głową, delikatnie różowe woskówki, nie mogą wystawać ponad linie łukową głowy. Koloru cielistego, przy ciemnych kolorach dopuszczalna muszka na końcu dzioba.

Szyja:

Cienka, długa, z dobrze wyciętym podgardlem, noszona pionowo, przechodząca z lekkim poszerzeniem w barki i pierś.

Pierś:

nie za pełna, jednak dobrze wysklepiona.

Plecy:

Opadające w pięknym łuku w poziomo noszony ogon.

Skrzydła:

Przylegające, na ogonie spoczywające, lotki dobrze zamknięte.

Ogon:

Zamknięty, noszony w poziomie.

Nogi:

Długie, delikatne, uda w pełni widoczne, skoki i palce nieopierzone, pazurki koloru cielistego.

Upierzenie:

Gładkie i sprężyste.

 

Rodzaje kolorów:

Jednokolorowe: białe, izabelowe;  białolote: czarne, brązowe, niebieskie z czarnymi pasami albo bez pasów, czerwone, żółte, niebiesko-płowe;  izabelowe: z czerwonymi i żółtymi pasami.


Kolor i rysunek:

Czarne, czerwone, żółte i brązowe mocno soczyste i błyszczące, niebieskie i płowe czyste kolory. Izabelowe mają żółto intensywny kolor szyi, piersi i pasy oraz lustra w ogonie, przy jednokolorowych także lotki, pozostałe upierzenie w barwie kości słoniowej. Wszystkie pasy wąskie równo biegnące. Przy białolotach mają 6 - 10 białych lotek.

 

Duże błędy:

Niezgrabna figura; opadająca postawa; za głęboko ustawiony; za krótka, gruba szyja; pełne podgardle (żyła), wygięty tył szyi; płaska prosta albo kanciasta głowa; za krótka twarz; za krótki albo ciemny dziób; blada albo gruba brew; nieczysta tęczówka; zapady, wklęśnięcia czoła; matowe kolory, sitowy ogon, przeplatane lotki, białe opierzenie odbytu, białe plecy albo ramiona, mniej niż 6 i więcej niż 10 białych lotek.

 

Uwagi do oceny:

Kształt figury – postawa – ustawienie - głowa i dziób - oczy i brew - kolor i rysunek - ogólny wygląd.

 

 

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 8

Wydanie 2001