ORLIK POLSKI

Rozmiar: 15237 bajtów

 

 

 

 

 

Pochodzenie:

Rasa polska, protoplastami są gołębie mikołajowskie przywożone przez uchodźców polskich z terenów byłego ZSRR podczas pierwszej wojny światowej i tuż po niej.  Rasa została ukształtowana głównie przez hodowców z Lubelszczyzny i  Zagłębia Śląsko - Dąbrowskiego.  Gołębie tej rasy latają na wielkiej wysokości nie wykonując kręgów. Wyróżnia się trzy zasadnicze style lotu: skowronka (krzyżowy), motylka i sztorcowy.

Wrażenie ogólne:

Gołąb średniej wielkości, o lekko uniesionej i dość szerokiej piersi, niskiej postawie, nieopierzonych nogach i gęstym upierzeniu ciała.

 

Wzorzec: cechy rasowości.

Głowa:

Średniej wielkości, gładka, o niezbyt wysokim i zaokrąglonym czole, owalnie wydłużona, bocznie spłaszczona.

Oczy:

Nieduże, u białych i tarczowych ciemne, u pozostałych odmian barwnych bursztynowe lub  perłowe.

Brew:

Dość wąska, delikatna, barwy cielistej (u czarnych i niebieskich – szarej).

Dziób:

Średniej długości, proporcjonalny do wielkości głowy, umiarkowanie mocnej budowy, koloru białego u żółtych, białych i tarczowych, rogowego u czerwonych (u  czarnych i niebieskich – ciemniejszy), u gołębi tarczowych z barwnym czółkiem górna szczęka  może być ciemniejsza.  Woskówki - małe, gładkie, przylegające, biało przypudrowane.

Szyja:

Krótka, stosunkowo gruba (stożkowa).

Pierś:

Szeroka, okrągła, wypukła i lekko uniesiona.

Plecy:

Szerokie, proste, lekko opadające, płynnie przechodzą w ogon.

Skrzydła:

Dobrze przylegające do tułowia, o szerokich i sprężystych lotkach, końce skrzydeł leżą na ogonie.

Ogon:

Złożony z 12- 14 szerokich i sprężystych sterówek.

Nogi:

Krótkie, skoki nieopierzone, czerwone ( u czarnych i niebieskich mogą być ciemniejsze), pazurki w kolorze dzioba.

Upierzenie:

Obfite, gęste, miękkie, niezbyt dobrze przylegające.


Rodzaje kolorów:

Biały, czarny, kawowy, czerwony, żółty, płowy, niebieski, lodowy, dereszowaty, izabelowaty.

Kolor i rysunek:

Możliwie nasycony, bez zabarwienia rdzawego, dopuszczalna jest lekka domieszka barwy sino – popielatej. Na szyi z metalicznym połyskiem. Niebieski, lodowy, szymel - deresz, jasnokawowy, płowy, izabelowaty – wszystkie z pasami na skrzydłach. Grochowe – czerwone, niebieskie, kawowe, płowe – wszystkie z pasami na skrzydłach. Tarczowe we wszystkich kolorach ( kolorowe są tarcze skrzydeł i może być kolorowe czółko, w kolorze tarcz skrzydeł ). Barwne bez pasów – czarne, białe, czerwone, kawowe, żółte. Wszystkie odmiany barwne (z wyjątkiem białych i tarczowych – ogon cały biały) mają ogon biały z kolorowymi bocznymi sterówkami w kolorze podstawowym ( pożądane 1:1, 2:2, 3:3 ). Na lotkach i kolorowych sterówkach ( w pobliżu zakończenia chorągiewki pióra ) występuje owalna plama – najlepiej jest to widoczne u gołębi czerwonych. Pióra okrywy ogona są jasne, ale po bokach powinny być zabarwione tak, by barwne sterówki łączyły się z barwą grzbietu, tworząc tzw. „widełki”.

 

Duże błędy:

Duża i ordynarna głowa; szeroka, czerwona lub różowa brew; długa i cienka szyja; wąska pierś; grzbiet długi, wąski, słabo opierzony, wąska nasada ogona; skrzydła noszone poniżej ogona lub krzyżujące się na nim, szablowate lotki; wysoka postawa; wyraźnie różowe oczy; ogon długi, daszkowaty, wąskie sterówki, więcej niż 14 sterówek; wysokie, wąsko ustawione, porośnięte piórami nogi; barwna dolna część pleców; niewłaściwy kolor sterówek w ogonie i rysunek.

 

Uwagi do oceny:

Figura - budowa głowy – oczy – brew – dziób – postawa – kolor – rysunek - nogi i ogólny wygląd.

 

 

Grupa IX Lotne

Obrączka numer 8

Wydanie 2001.